De Smeetsjes II

De meiden hebben de felbegeerde medaille gisteren ontvangen. De laatste dag lopen leverde nog wat pijn in de voeten op maar het vooruitzicht dat aan het einde van de wandeling de medaille lag te wachten hielp. Het laatste stuk achter de muziek aan was inderdaad een feestelijke gebeurtenis, veel dorpsgenoten langs de kant die snoep en bloemen bij zich hadden voor de lopertjes. Enorm goed van de meisjes die toch vier dagen achter elkaar 5 km per dag hebben gelopen. Ik vrees wel dat ze de komende dagen nog wat moet uitrusten van de inspanning. Geen punt want het weer is nu al geweldig en het weekend beloofd ook veel goeds. Inmiddels is onze zwarte vlek in de tuin ook weer groen dus de tuin is klaar. We hebben heel even overwogen om kunstgras te laten leggen maar uiteindelijk bleek dat de bijbehorende investering niet in verhouding stond met het voordeel van nooit meer maaien en onderhoud. Even (nou even?) 1300 liter verste tuingrond bijgestort en gisteren het gras erin gelegd. Beetje puzzelen met de ronde vormen maar het ziet er weer prima uit. Heel veel water erop de komende dagen en dan gaat het vast goed. We kijken uit naar een heerlijk lang weekend. De rosé staat al koud!

Blijkbaar is de avondvierdaagse een populair lokaal evenement want ons halve dorp loopt door z’n eigen omgeving. Het halve dorp is misschien wat overdreven maar toch een aanzienlijk aantal. Wij hebben voor de kinderen startnummer 1159 en 1160 en volgens mij zijn er ongeveer 1500 startnummers uitgegeven. Net zoals wij lopen de meeste mensen mee voor hun kinderen en hebben de ouders niet zoveel interesse in de medaille. Beetje afronden en dan kunnen er zomaar 2500 a 3000 mensen meelopen. Een behoorlijke aantal dorpsgenoten onderweg dus. Gisteren was het natuurlijk heerlijk weer maar vandaag begon de wandeling met een beetje (mot) regen. Volgens buienradar was het ergste al voorbij en niet lang na de start brak de zon weer door. De meiden hebben goed gelopen maar aan het einde van de rit hadden ze toch wel wat pijn in de voetjes. Morgen nog een dagje doorstappen en dan is donderdag de laatste dag met de feestelijke aankomst, de meiden kijken er nu al naar uit!

We zijn een paar dagen met de meiden naar Disneyland bij Parijs geweest. Niet al te ver weg dus goed te doen met de auto, veel hotels in en om het park dus keuze zat. Wij hadden besloten om niet op het park zelf te slapen maar voor hetzelfde geld als een van de Disney hotels een sterretje meer te doen op het Disney Golfresort. Het Radisson SAS hotel at Disneyland Resort is dan een super keuze. Leuk hotel waar je na een dag Disney magie heerlijk kan borrelen, eten en slapen.
Goed, hotel is leuk maar je komt natuurlijk voor het park of eigenlijk de twee parken. Disney bestaat uit 2 parken, Disneyland en Walt Disney Studios. Wij hadden een multi-day pass voor beide parken en het was geweldig. De eerste twee dagen was het een beetje bewolkt maar prima weer en was het niet zo enorm druk in het park, 10 minuten wachten voor Space Mountain is geen straf. De derde dag was het heerlijk weer, zon en rond de 25 °C en waren de rijen iets langer. We waren erg onder de indruk van de parken, vriendelijke mensen, lekker clean en tot in de puntjes geregisseerde shows en optredens. Met al de mensen die voor Disney werken krijgen ze het inderdaad voor elkaar om de Disney magie leuk over te brengen. Leuk voor de kinderen die natuurlijk in elke winkel (en daar zijn er genoeg van) wel een nieuwe knuffel, t-shirt of ballon willen kopen.
Yanniek blijkt een kei in snoeiharde achtbanen te zijn en was het enige kindje in de Rock ’n Roller Coaster, haar favoriete ding deze 3 dagen. Frederique was helemaal weg van de Once Upon a Dream Parade. Mirjam was het meest te spreken over Big Thunder Mountain en mijn favoriet was vanzelfsprekend Space Mountain. Onze Disney vakantie staat op 1 in onze top tien korte vakanties. We gaan zeker nog een keer terug (als Yanniek groot genoeg is om in Space Mountain mee te kunnen gaan) en dan doen we het roze Disney hotel… Klik hier voor nog wat meer foto’s

En met wat voor een weer, vanmiddag voor het eerst weer op het terras genoten van een biertje in de zon, koelt nog wel snel af maar mijn favoriete weertype is dichterbij aan het komen. Morgen nog zo’n dag, geweldig! Frederique heeft vandaag weer trouw op haar paardje de rondjes gemaakt in de bak, lekker contentieus in tegenstelling tot haar zusje die inmiddels weer aan haar nieuwe bevlieging is begonnen. Van de paardensport in één vlucht door naar de hockey. Een paar maanden geleden was hockey nog helemaal stom maar nu is het ineens geweldig. Maar ach na één lesje is alles leuk, zo leuk dat papa en mama straks weer van alles aanschaffen om het daarna weer in de kast te zetten. Een zojuist aangeschaft onderdeel zal de tand des tijds waarschijnlijk wel doorstaan want van hun verjaardagsgeld en een deel van de spaarpotten hebben de meiden (na sponsoring van ons) een Wii aangeschaft. De bezorgers komen hem morgen afleveren, wedden dat ze om 08.00 al voor de deur staan te wachten.

De meiden zijn ziek en behoorlijk ook. Yanniek scoorde vandaag ruim veertig graden koorts (Fré doet het met 39 iets rustiger aan) en zat vanmorgen als een klein vogeltje naar de TV te kijken toen alles ineens uit ging. Heel even was het heel rustig in huis, geen gezoem van koelkast, geen geluid van de TV, geen licht.. Rond 09:50 knalde bij ons de stroom eruit. Het gebeurt niet vaak bij ons in het dorp en ook deze keer was de dip maar heel even, een paar seconden maar genoeg om een externe disk van ons netwerk te vermoeren. Je raad het al dat was natuurlijk net de disk waar onze belangrijkste backup bestanden op stonden om maar te zwijgen over alle zaken die ik gebruik om onze website verder te ontwikkelen. De Smeetsjes II was daar al behoorlijk aan het groeien maar dat is nu lekker opgeruimd, het ding is namelijk (althans nu nog niet) niet meer aan de praat te krijgen. Ik heb nog een troef over maar dat is een onvervalste longshot. Wij hadden gelukkig maar een dip van een paar seconden, in ons lokale winkelcentrum was vanmiddag om 13:00 uur de stroom nog steeds niet terug en verkochten ze geen spijker. Klein bedrag, pinnen mag maar dan moet er wel stroom zijn…

Het is wat rustiger op onze site, er is niet meer zoveel energie over om allerlei leuke (alledaagse) verhaaltjes te schrijven aan het einde van de dag. Alles gaat op aan de nieuwe klus. Na enige vorm van cognitieve dissonantie komt de goede vorm wel weer in beeld, gelukkig. Terwijl ik lekker doorzwoeg in Amsterdam of klem sta in de file zijn de meiden druk met andere dingen. Vandaag was het theater weer aan de beurt. Het zoveelste theater avontuur van de meiden was weer een groot succes. Naast de standaard Ernst & Bobbie nemen we (nou ja, .. meestal Mirjam) de meiden ook regelmatig mee naar een “normale” theater voorstelling. Deze keer waren het de Dames Voor Na Vieren die voor de kinderen als Diepvriesdames gingen optreden. Mir en ik waren enthousiast over de Dames Na Vieren in mei dit jaar en onze smurfen hebben ook erg gelachen vandaag. Leuke aanloop naar het heerlijk avondje ;). Nog twee nachtjes slapen en dan is het zo ver, zou dit jaar de Sint weer langskomen?

Herfstvakantie in Nederland is vooral goed kijken naar het weerbericht. In tegenstelling tot gisteren was het vandaag echt Hollands weer met van die druilerige regen. Geen weer om buiten te spelen of iets buiten te doen met de meiden. Geen nood want dat hadden we al verwacht dus ben ik gisteren al kaartjes gaan halen voor de Sinterklaas film van dit jaar. Handig besluit want er stond een behoorlijke rij voor de kassa’s vanmiddag waar we zo voorbij konden lopen. Snel even een grote voorraad popcorn inslaan en zitten voor de nieuwe avonturen van Coole Piet en de Sint. Het was erg leuk gemaakt (bekijk de website, trailer, foto’s en heel veel meer hier) en de meiden hebben er ademloos naar zitten kijken. Het is nog even wachten maar op 22 november komt de Sint in ons dorp weer binnen. De meiden hebben hun lijstjes al klaar, nu maar hopen dat er op 5 december ook nog pakjes voorbij komen…

De week zit er weer op, de meiden hebben inmiddels allebei hun rapport gekregen en hebben het goed gedaan. Nu is het tijd voor de afronding want ze zijn er klaar mee en dat merk je aan hun humeur zo hier en daar. Volgende week nog een paar dagen en dan zit het erop, vakantie voor de meiden! Niet meer vroeg op, geen gehaast meer, heerlijk! Afgelopen week zijn we ook nog gaan kijken bij Kim op school in Schoonhoven. Ook Kim heeft het jaar succesvol afgerond en moest daarvoor een ondernemingsplan, site, enz. opzetten wat erg goed gelukt is. Het was leuk om te zien hoeveel creativiteit in de sieraden is gestopt, ook een mooie afsluiting. Van een mooie afsluiting naar een goed begin, het weekend is weer prettig van start gegaan met een heerlijk etentje bij Paddles in Waddinxveen. Het eten was weer subliem en de sfeer zoals gewoonlijk lekker ongedwongen. Inmiddels is de regen ook opgehouden (8mm in de afgelopen 24 uur volgens onze regenmeter) en is de zon aan het doorkomen, ik hoor geen gekke dingen…

De hamster van de meiden is in het water gekukeld! Keuken vol met stress want terwijl Mirjam de kooi van Lucky de hamster aan het schoonmaken was liep Lucky zoals gewoonlijk heen en weer over het aanrecht. Hier en daar een kijkje nemen, even over de rand gluren en dan gauw maar weer terug (beetje hoog…) Normaal gaat dat altijd goed en heeft het beestje daar veel plezier. Dit keer echter niet… Blijkbaar dacht de hamster dat hij op het schuim van de schoonmaakwater kon lopen maar niets was minder waar. De meiden in paniek, “mama Lucy is in het water gevallen”. Gelukkig wist Mirjam de dwerghamster (die nat nog kleiner is) snel uit het water te vissen maar kon niet voorkomen dat ze toch kopje onder ging. Gered uit het water kwam het gehamsterde eten uit de wangzakjes en wilde Lucky zich snel drogen in het hooi van z’n kooi. Inmiddels ligt ze al weer uren te slapen. Hopen dat ze niet teveel water heeft binnen gekregen…

In tegenstelling tot het vorige bericht wil ik nog even een alledaagse luchtige belevenis met jullie delen. De meiden hebben een tijd geleden van die lichtgewicht stepjes van opa en oma gekregen. Zodra het goed weer is werden door de meiden de stepjes direct uit te schuur gehaald, vaak nog eerder dan de fiets. Ze stepten er flink op los en lieten het ding regelmatig overal slingeren (ruim nou even op riep ik dan). Een tijd geleden is een van de stepjes een moertje verloren zodat ze de laatste tijd samen één stepje delen (en dat ging nog goed ook). Het stepje lag van het weekend achter de auto terwijl ik bezig was met m’n nieuwe TomTom. Even een rondje om te testen en achteruit. Krak over het stepje heen (dom dom). Helmaal krom en niet meer te repareren… De meiden teleurgesteld. Inmiddels heb ik het verloren onderdeel van de kromme step gehaald en daarmee de eerdere step weer gerepareerd en vandaag heeft Mirjam een gloednieuwe roze variant van hetzelfde stepje gekocht. Ze konden vandaag weer samen steppen!