De Smeetsjes II

De rommel in ons huis is dit weekend maximaal. De nieuwe keuken staat bezorgd en al (nou ja bijna compleet dan, we missen helaas een paar essentiële onderdelen) her en der in de woonkamer en hal en ik heb vandaag samen met opa het laatste deel van de keuken afgebroken. Vanmorgen kon je nog enigszins wat in de keuken maar dat was al snel minder en nu is het helemaal voorbij. Ik heb ons oude natuurstenen blad beloofd aan de keukenmonteur (in ruil voor een paar extra klusjes) en het was dus de bedoeling dat het heel uit de keuken zou komen. Dat bleek nog een behoorlijk klusje want ten eerste is het blad loodzwaar maar zat het ook nog zowat vacuüm in de keuken. Het zat er zo strak in (bijna geen speling tussen blad en de zijmuren) dat dit wel een uurtje duwen en trekken heeft gekost voordat het er heel uit was. Gelukkig was het top weer vandaag dus konden we lekker buiten koken en eten, enorm handig zo’n buitenkeuken. Morgen op het gemakje nog een beetje opruimen zodat de mannen maandag met de tegelvloer kunnen beginnen, gras maaien en even de deurtjes van de buitenkeuken schilderen en dan doe ik de rest van de zondag niet veel meer. Vanaf volgende week is de rommel steeds minder, ben benieuwd of de manco’s op tijd binnen zijn…

Een goed begin is het halve werk en al eerder zijn we begonnen aan de verbouwingen met het weghalen van een deel van de keuken. Inmiddels zijn we weer wat verder in de tijd en gaan de activiteiten elkaar wat sneller opvolgen. Met niets doen kom je namelijk niet verder. Afgelopen week zijn de stukadoors gestart met het plafond en in plaats van een gespoten plafond hebben we nu een mooie gladde versie zonder nutteloze stroompunten en randen van de betonplaten. Terwijl bij ons het plafond erin ging zijn de meiden bij ons nieuwe hondje gaan kijken, ze groeien als kool en de meiden kunnen bijna niet meer wachten. Nu dachten wij een redelijk rustige variant uitgekozen te hebben maar wat blijkt.. ons hondje heeft zich ontwikkeld tot een lekker dominant vrouwtje. Een paar fotootjes zijn al te vinden in het foto deel, een eigen album voor Grietje. Zondag was ook een goed begin want ter ere van mijn verjaardag hadden de meiden verzonnen dat we met z’n alle gingen ontbijten op 100 meter hoogte. Het weer was onstuimig wat op de Euromast juist weer heel leuk was. Vanaf je ontbijttafel een fantastisch uitzicht over Rotterdam onder de dikke onweerswolken door. Na het eten natuurlijk door naar 185 meter met de Euroscoop (ronddraaiende lift). Lekker dichtbij en erg leuk, een goed begin van een verjaardag.

Het weekend begon vrijdag wat vroeger dan normaal, het weer was zo fantastisch dat je dit niet voorbij kon laten gaan. Vanuit de auto al gebeld naar huis met de vraag of er toevallig BBQ vlees in huis was. Mirjam had zoals gewoonlijk alles onder controle en er lag vlees voor twee keer buiten eten klaar in de koelkast. Vrijdag hebben we dus heerlijk genoten van onze buitenkeuken en uiteindelijk tot een uur of één buiten gezeten met de onze buren. Met de tuinkachel in de brand was het prima te doen. Zaterdag hebben we het hele feest nog eens overgedaan maar dan in de tuin aan de overkant, je moet genieten wanneer het kan! Vandaag stond, geheel volgends de jarenlange traditie, de Bavaria City Race met vriend Guus op het programma. Ook volgens de traditie hebben we het niet helemaal droog gehouden maar hebben we daar dit jaar minder last van gehad want onze sponsor (wederom dank Sander) had VIP kaartjes geregeld en dan kan je iets makkelijker schuilen. De VIP kaartjes waren al leuk maar door handige Guus beschikte we al snel over Paddock passen en dat was wel de jus op de aardappel. De rokende en joelende auto’s zijn top maar het is toch ook leuk om even met Robert Doornbos op de foto te gaan of Jack aan het werk te zien voor Veronica. Naast alle coureurs, Coronel zie je altijd als eerste, was ook de halve CDA fractie aanwezig. Van Balkenende wisten we al dat hij gek op auto’s was maar Eurlings kan ook aardig gassen en De Jager had het blijkbaar ook erg naar het zin. Wees eerlijk wie heeft het zo nu niet naar zijn zin? Volgend jaar wat mij betreft weer!

Na een volle werkweek waarin ik na zessen ook nog een hoop zakelijke dingen te doen had en de hele zaterdag klussen bij familie was het zondag goed uitrusten op Vaderdag. Het weer was prut en dus hebben we heerlijk lang ontbeten met een overvloed aan cadeaus. Mooie knutselwerkjes, lekkere luchtjes en twee paar schoenen waren door de meiden bij elkaar geknutseld en gewinkeld. Mijn huidige Van Bommel schoenen vielen zowat uit elkaar en dat kon echt niet meer. Een nieuw vers paar ter vervanging en in de zak met de oude. Nu hadden we tussen de buien door wel wat aan het inmiddels opgekomen onkruid in de tuin kunnen doen maar we hadden er geen puf meer voor. Met de kinderen aan tafel ouderwets spelletjes doen is veel leuker, we gaan er ook een lekkere rustige avond met z’n tweeën van maken. Volgende week weer een drukke week voor de boeg…

Het was een drukke week voor de Smeetsjes, veel bellen en overleg om de komende veranderingen in ons huis in goed te regelen. Inmiddels zijn de mannen van de keuken en de stucadoor geregeld. De schilders zitten nog in de offerte fase en het hele badkamerfeest moet nog gaan starten. Daarna schuiven we alles in de goede volgorde en gaan weer lekker aan de gang. Combineer dat met veel te laat naar bed omdat je naar de verkiezingsuitslag zit te kijken en het wennen aan het slapen met een CPAP apparaat ter behandeling van mijn OSAS en je zit al snel in je reserve (maar dat zat ik al jaren…). Het gebruik van zo’n apparaat moet ervoor zorgen dat ik beter slaap, niet meer stop met ademen en dus ook een keer van m’n diepe slaap kan genieten en geen hoofdpijn meer heb bij het opstaan. Klinkt goed maar het slapen met zo’n ding gaat niet vanzelf. Zo’n masker op je neus is nou niet echt een gezellig gezicht in het echtelijke bed maar oncomfortabel is het niet, de horrorverhalen over sissende geluiden van een omgekeerde stofzuiger behoren blijkbaar ook tot het verleden want het Philips ding is muisstil. Het probleem is dat je door je neus moet blijven ademen (wat onhandig is als je verkouden bent) en bij het uitademen “door de luchtstroom heen” moet uitademen. Het apparaat zorgt namelijk voor een constante luchtstroom je neus in met het doel om een positieve luchtdruk in je keel te veroorzaken waardoor het zachte weefsel in je keel niet voor problemen kan zorgen. Bij het uitademen zit die luchtstroom een beetje in de weg en dat is behoorlijk wennen. Dit weekend dus niet al te veel doen en even uitrusten, wennen aan een nieuwe manier van ademen tijdens de slaap…

Laatst ben ik een nachtje gaan logeren in het ziekenhuis om te registreren of er iets fout gaat tijdens het slapen. Ik kan me nog herinneren dat ik die nacht prima geslapen heb, althans volgens mijn gevoel. Uit de registratie blijkt echter dat ik 14 keer per uur in een apneu terecht kom. Even rekenen en dat is dus elke 4,2 minuten. Mijn ademhaling stokt dan en als gevolg daarvan daalt het zuurstofniveau in mijn bloed behoorlijk, tot minder dan 89% terwijl de beadem richtlijn ergens rond de 92% ligt. Vanuit mijn hersenen komt een  noodsignaal waardoor ik met een diepe inadem beweging eigenlijk wakker aan het worden ben om vervolgens weer in te slapen. En dat om de 4 minuten. Effect is dat ik de diepe slaap niet bereik (of maar heel even). En ik maar denken dat die enorme vermoeidheid aan de levensfase lag… Ook de enorme hoofdpijn direct na het opstaan is nu te verklaren. De komende weken zal ik een CPAP, Continuous Positive Airway Pressure apparaat (soort omgekeerde stofzuiger) gaan gebruiken om ervoor te zorgen dat het zachte weefsel in mijn keel de luchtweg niet meer kan afsluiten. Overdruk in je keel zorgt ervoor de er altijd ruimte blijft. Het ziet er allemaal een beetje gek en oncomfortabel uit zo’n masker maar schijnt een enorm verschil te maken. Ik kan me niet eens meer herinneren hoe het is om uitgerust wakker te worden dus ben erg benieuwd…

Whoeha, daar zijn we weer. Bovengekomen uit een nimmer aflatende stroom van things to do & people to see was het plan om dit weekend te genieten van ultieme rust, lekker eten en rosé bij top weer in de tuin. Alle computerproblemen van vrienden en familie zijn immers weer opgelost, verjaardagen zijn bezocht en niet in de laatste plaats is de buitenkeuken bijna af zodat we ‘m vandaag kunnen gaan gebruiken. De afgelopen week heb ik de onderdelen die zomer en winter buiten blijven staan in de buitenbeits gezet. Om dat een beetje redelijk te doen moet je alles toch 3 keer in de verf zetten en ik kan je melden dat dit soort verf nog steeds stinkende oplosmiddelen bevat. Niet die laffe watergedragen verf maar de ouderwetse (zal vast aan de milieueisen voldoen) stinkende variant. Het kan haast niet anders dan dat mijn frontale kwab deels is opgelost door dagen boven de verfkwast hangen. Vandaag ga ik de laatste onderdelen in elkaar zetten en ons terras behandelen met de Karcher. Helemaal klaar voor een heerlijk Pinksteren zou je zeggen maar het begin van het Pinksterweekend was toch duidelijk minder. Tijdens het buitenspelen na het eten fiets Yanniek tussen twee schommels door en blijft met haar stuur hangen achter een van de kettingen van de schommel. Behoorlijke crash en een avondje in het ziekenhuis (21:00 uur binnen en 01:00 thuis) leverde een mooi blauw gipsbeen op. Ben je net lekker weg van de kade, mag het roer weer om :). Ons programma een beetje aanpassen voor brekebeen dus maar genieten gaan we nog steeds doen (en Yanniek veel optillen…)

Normaal gaan de kinderen ergens logeren, zo gezellig voor de lol. Dit keer was ik aan de beurt om ergens te logeren aangezien een nachtje slapen in het ziekenhuis gepland was voor deze week. Achteraf gezien misschien onhandig gepland want door allerlei andere afspraken was het van de week erg druk maar goed, je kan het maar weer gedaan hebben. Ik ben een nachtje gaan slapen om een registratie te maken van mijn slaapgedrag. Er is een verdenking van slaap apneu en dan is dit de route om te gaan. Met meetapparatuur worden zaken als hartslag, zuurstofniveau, ademhalingsbeweging en lichaamshouding gemeten zodat je later kan uitlezen hoe vaak het mis gaat in een nacht. Op zich had ik geluk wan ik was volgens mij de enige “slaper” die dag en lag alleen op een kamer. Ik kon heerlijk op m’n rug snurken zonder dat ik door Mirjam met zachte, maar toch wel echte dwang, op m’n zij terecht kwam. TV gekeken en prima geslapen, beetje onhandig met al die draadjes maar ik slaap overal en altijd.

Dit weekend staat nog in het teken van steentjes kloppen. Zoals je misschien gelezen hebt ben ik bezig om de tuin te veranderen en alhoewel ik nog nooit een straatje heb gemaakt heb ik besloten om dit keer zelf een stukje terras aan te leggen. Niets is leuker dan iets doen wat je nog nooit eerder hebt gedaan, natuurlijk met assistentie van mijn eigen kleine bouwvakker! Van de week op jacht geweest naar de steentjes die in onze tuin gebruikt zijn. Zo’n 10 jaar geleden heeft Intratuin onze tuin aangelegd maar het bleek al snel dat de steentjes alweer jaren niet meer gemaakt werden. Dan maar iets erbij zoeken wat het beste past. Zoals gezegd was dit de eerste keer dat ik een stukje terras ging bestraten en ik kan je melden dat het een stuk moeilijker is dan het lijkt. Daar waar een echte stratenmaker hier z’n hand niet voor omdraait heb ik de rand al ongeveer twee keer gelegd omdat het niet naar m’n zin was. Om maar niet te spreken over hoe vaak ik het zandbed horizontaal heb gemaakt. Ondertussen nog even naar de bouwmarkt want de elektrische tegelzaag trok het zagen van de steentjes niet echt, een haakse slijper doet dan (stof) wonderen. Morgen weer verder om een hoop steentjes door te slijpen en onze eigen stofwolk creëren maar eerst de voorbereidingen voor onze nieuwe shutters op zolder doen. De op maat gemaakte shutters zijn eindelijk gearriveerd vanuit China, natuurlijk met gratis logistiek drama. Het was even wachten (december besteld) maar maandag zitten ze erin, olé!

De Smeetsjes zijn er een paar dagen tussenuit geweest en hebben onze eigen casa verruild voor een Landal huisje in het zuiden van het land. We zijn gezellig naar de Lommerbergen geweest en waren niet alleen op dat idee gekomen. Blijkbaar zat het hele park bommetje vol maar op een of andere manier heb je dat toch niet erg door. De aanwezigheid van buren merk je eigenlijk niet en ook het subtropische zwembad is groot genoeg om niet vol te lijken. Belave golven en een top glijbaan kon je er ook lekker met z’n tweeën bubbelen in een kruidenbad in het wellness deel. Eigenlijk best goed voor een park met ruim 500 huisjes. Het zwembad was overigens wel nodig want de paasdagen zijn niet helemaal droog gebleven maar daar heb je in het zwembad (of in de grotten van Valkenburg) geen last van. De meiden hebben zelfs nog droge momenten gevonden om in de grote speeltuin te spelen en vonden naast het zwemmen, bowlen, street racing spel in de speelhal, klauteren door de binnenspeeltuin, de roofvogelshow het leukst! Naast al die leuke dingen maakte de plaatselijke bioscoop in Reuver ook veel indruk want daar hadden ze voor de stoelen een tafeltje en stonden er schermerlampjes op. Tijdens de film (Nanny McPhee 2) kon je gewoon drinken bestellen, erg relaxed en bij ons in de buurt al lang verdwenen. Zijn de kaartjes dan duurder? Welnee, naar de film gaan doe je in Reuver nog goedkoper dan bij ons in de buurt. Op de laatste avond (buikjes vol gegeten op de Plaza) heeft de lokale artiest nog een tekening gemaakt van Frederique en Yanniek. Leuke afsluiting van een paar leuke dagen!